Ręceprecz odTybetu

sierpnia 25, 2008 Kategorie: miłość, związki Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , ,

RęcePrecz odTybetu i od najpiękniejszej kultury w dziejach świata! Kultury, od której wszyscy możemy uczyć się spokoju i pogody ducha, siły charakteru i stałej, nieprzemijającej radości życia.
Aby czerpać nauki z tybetańskiej religii nie musisz od razu porzucać swojego życia i odgradzać się w pustelni, przemieniony w pełnego ascetyzmu mnicha. Nie musisz nawet przechodzić na buddyzm, czy zmieniać swojego wyznania!

Aby nauczyć się od Tybetańczyków, w jaki sposób łatwiej i szczęśliwiej żyć, wystarczy, że zapoznasz się z podstawowymi przesłankami buddyzmu i wcielisz je w swoje codzienne życie. Przesłanki te wcale nie są niezgodne z innymi wielkimi religiami świata - w istocie wszystkie one sprowadzają się do tego samego: miłości.

Według Tybetańczyków, miłość jest dobrem, zło - strachem i wszystkie ludzkie czyny sterowane są przez te dwa potężne uczucia. Człowiek, który potrafi spojrzeć we własne wnętrze, będzie również potrafił trafnie ocenić, które z jego myśli i działań zakorzenione są w miłości, a które w strachu. Posiadając taką wiedzę, będzie w stanie dokonać lepszego wyboru, wyboru opartego na miłości - a tylko takie wybory przynoszą uczucie wewnętrznego szczęścia, miłości do siebie i spokoju ducha.

RęcePrecz odTybetu - emanujmy miłością, pokojem i szczęściem!

Miłość - zdolność do kochania i potrzeba bycia kochanym - to najważniejsza z potrzeb człowieka. Znane są przypadki śmierci niemowląt, pozbawionych miłości rodzicielskiej, oraz ogromne spustoszenia, które pozostawia choroba sieroca. Brak miłości w dojrzałym życiu odbija się na każdej dziedzinie ludzkiego życia i może prowadzić do zagłuszania wewnętrznej pustki różnego rodzaju nałogami.

Jak kochać? Jak być kochanym? Gdzie znaleźć tę upragnioną przez wszystkich miłość?
Jej źródło jest tylko jedno - miłość rodzi się we wnętrzu każdego człowieka i nie istnieje żadne inne zewnętrzne źródło miłości, poza Tobą samym! Uzależniając się od czynników zewnętrznych - innych osób, przedmiotów, wydarzeń - zawsze będziesz narażał się na rozczarowanie, samotność i ból. Miłość bowiem może zrodzić się tylko w Tobie i zanim będziesz mógł ją dać, najpierw musisz ją w sobie MIEĆ. Tak więc jeśli nie potrafisz kochać samego siebie, nigdy nie będziesz potrafił prawdziwie kochać drugiego człowieka - będziesz od niego uzależniony, od jego działań, zachowań, a nawet myśli.

Prawdziwa miłość pełna jest wolności. Jeśli szczerze kochamy, pozwalamy drugiemu człowiekowi na bycie w pełni sobą i tego samego oczekujemy dla samych siebie. Akceptujemy wybory drugiej osoby, nawet jeśli są one dla nas bardzo trudne. Akceptacja nie zawsze oznacza naszą zgodę - po prostu pozwalamy drugiej osobie wybrać jej własną ścieżkę życia, jakakolwiek by ona nie była.

Miłość to podstawowa potrzeba człowieka, niezbędna do życia niemalże w takim samym stopniu jak pożywienie, woda i tlen. To, o czym teraz czytasz, to nie tylko filozoficzne wywody - to najbardziej praktyczne zasady, dzięki którym Twoje życie może stać się pełne szczęścia i wolności. Społeczna edukacja w tym zakresie jest niestety bardzo mierna - jak wynika ze statystyk rozwodów, oraz osób uzależnionych od rozmaitych substancji i działań. RęcePrecz odTybetu - kultury pełnej pokoju i miłości, ludzi uciskanych, wyzyskiwanych, a mimo to pełnych nadziei i właśnie MIŁOŚCI, ludzi, którzy uczą świat, jak żyć.
Tybetańczycy mówią - pokochaj samego siebie, a doznasz nieprzemijającego, wszechogarniającego Cię uczucia miłości!

 

Powiązane tematy

Ostatnio opublikowane

 

Dodaj Twoją opinię

XHTML: Możesz używać tagów <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>